Gözün Sözü

Tabancamı çıkarttım ve yavaşça alnına doğru kaldırdım. "Senden korkmuyorum" demeye çalışan gözlerle bakıyordu, fakat dizleriyle gözleri aynı dili konuşmuyordu. Hani neredeyse iskemleye bağlı olmasa seke seke gidecekti dizleri. Gözlerine biraz daha dikkatlice baktığımda, göz bebeklerinin derinliklerindeki yaşama arzusunu gördüm...
Yaşama arzusu deyince Irvin Yalom geldi aklıma. Acaba Irvin Yalom'un herhangi bir kitabını okumuş muydu daha önce? Yok olmadı bu soru...
Doğrusu, daha önce hiç kitap okumuş muydu, olmalıydı. Ağzındaki bandı çıkartıp sorsam ve evet cevabı alsam ne yapardım acaba? Affeder miydim?
Hımmm, belki...
Okuduğu kitaba bağlı biraz da. Mesela "Kürk Mantolu Madonna"yı okumuşsa gitmesine izin verebilirdim. Hatta, Raif Efendinin istasyonda kızıyla karşılaştığı sahneyi okurken gözyaşlarını tutamamışsa hemen salıverirdim.
Dışarıdan gelen köpek sesleriyle irkildim birden. Tekrar göz göze geldik. Bu sefer de bakışlarıyla alay ediyordu. Gözleri, "Senin gibi bir korkak, adam öldüremez" diyordu. Bu göz muhabbetinden bıkmıştım artık. Sol elimle aniden ağzındaki bandı çıkarttım.
- Bugünü yaşama arzusu, dedi.
- Anlamadım.
- Irvin Yalom'un kitabının ismi. Ama okumadım henüz. Buradan ayrıldığımda yapacağım ilk iş bu kitabı alıp okumak olacak, sana söz.
Hafif sarsıldım, düşecek gibi oldum. Düşüncelerimi mi okuyordu şimdi de? Hayır hayır, bunun imkanı yoktu. Kendime gelmeliydim. Acımasızlığımı kaybettiğimde ölürdüm. Zayıf görünmemeliyimdim.
- Buradan ayrılacağını da nereden çıkardın?
- Ayrılacağım çünkü, Raif Efendinin kızıyla buluşmasında hıçkıra hıçkıra ağladım.

İşte! Ben silahımı ateşleyemeden o kelimeleri ateşledi ve beni beynimden vurdu. Dizlerimin üzerine çöktüm. Sanki beynimde filler ip atlıyordu. Vücudumun titremesine de hakim olamıyordum. Tabancam, yavaş yavaş parmaklarımın arasından kayıp beton zemine düştü. Galiba şuurumu kaybediyordum. Ani bir patlama sesiyle sol tarafa doğru yuvarlandım. Doğrulduğumda alnındaki küçücük delikten aşağıya doğru kanlar, hafif hafif akmaktaydı. Çekinerek ve utanarak gözlerine baktım. Son sözlerini yine gözleriyle söyledi.
"Beynin mi var la senin, protez beyinli mal!"