Vicdan Yanığı

Şu an Laponya'dan bildiriyorum. Hayır yazım yanlışı yok. Japonya değil. Okunduğu gibi yazılıyor: Laponya.
Dışarıda lapo lapo kar var benim içim yanıyor. Zaten ne zaman lapo lapo kar yağsa aklıma rahmetli Barış Manço gelir. İçerim hafif cız eder. Dünya gözüyle bir kere göremedim iki çift laf edemedim diye. Gerçi benim gibi adam olmayacak bir çocukla konuşma tenezzülünde bulunacak kadar alçakgönüllüydü fakat ben onun karşısına çıkacak kadar masum bir çocuk değildim. Ispanağı sevmeyişimle veya dişlerimi fırçalamayışımla alakalı değildi bu.

Sadist bir velettim. Güneş açıları dikine dikine düşerken büyüteçle karıncaları yakardım. Vahşi parmaklarımın arasında debelenen karıncalardan önce çıtırtılar duyulurdu. Sonra midemi bulandıran iğrenç bir yanık kokusu. Bu kokudan nefret ederdim, ancak kokudan kurtulmanın verdiği hazzı tekrar yaşamak için koca bir karınca aşiretinin kökünü büyütecimle kuruttum.

Yıllar geçti ve çocukken söndürdüğüm ocakları, yıktığım yuvaları unuttum. Ta ki o meş'um olay vaki olana kadar.
Bir gece bekar evinde sahur için lokma tatlısı kızartıyorduk. Ben yağ dolu tencerenin başında duruyor, kızaran lokmaları tencereden kaşıkla çıkartıyordum. Yine elimdeki kaşığı tencereye daldırdığım sırada bir patlama oldu ve kendimi antrede acı içinde kıvranırken buldum. Sonra hastane falan derken nihayet elim sarılı bir şekilde yatağa girdim.

İkinci derece yanık nedir yaşayan bilir, peki vicdan yanığını kim bilir?Gözlerimi kapattığımda birçok karınca silueti beliriyordu karşımda. Yıllar önce yaktığım karıncalar karşıma geçmiş, en masum bakışlarıyla vicdanımı birinci dereceden yakıyorlardı.
"Yerdekilere merhamet etmeyene, gökten rahmet inmez"di, nitekim inmedi de...

O dönence senin bu dönence benim bütün dünyayı gezmiş olan Barış Abi, acaba Laponya'ya da gelmiş midir? Karıncaların vicdanı, Laponyalılar'ın lokma tatlısından haberi var mıdır?

Laponya'dan bildiriyorum. Dışarıda lapo lapo kar var, benim vicdanım yanıyor.